Sentiero Ponale- między jeziorem a niebem

Sentiero/Strada Ponale to nic innego jak „powietrzna” wędrówka nad wodami Jeziora Garda. Droga, inaczej Strada Ponale to chyba jeden z najczęściej uczęszczanych szlaków w całej Italii. Cieszy się uznaniem zarówno wśród turystów pieszych jak i rowerzystów. Stara droga biegnąca w skalnych ścianach, opadających pionowo do Jeziora Garda oferuje naprawdę fenomenalne i spektakularne widoki oraz niezapomniane przeżycia. Panoramy absolutnie nie są przereklamowane. W dodatku droga jest dostępna dla każdego i całkowicie bezpieczna. Nie trzeba mieć wybitnej kondycji aby z góry popatrzeć na Jezioro Garda.

Na początek kilka słów o opisywanym miejscu. Strada Ponale to droga wydrążona w litej skale, jej powstanie datuje się na lata 1848-1851. Zwiększający się stale ruch ludzi i towarów sprawił, że dawny dukt stał się niewystarczający. Ponadto połączenie między Doliną Valle di Ledro, a Riva del Garda dostępne było jedynie drogą wodną lub przez górskie przełęcze. Pomysłodawcą budowy nowej drogi był bogaty kupiec Giacomo Cis, któremu na sercu leżało dobro lokalnej społeczności. Aby położyć kres izolacji doliny wpadł na pomysł budowy nowego szlaku Strada del Ponale. Prace rozpoczęły się 1.01.1848 roku, a zakończyły zaledwie po 3 latach. Jak na tamte czasy, ( i chyba nie tylko na tamte), było to przedsięwzięcie naprawdę wyjątkowe, nie tylko ze względu na bardzo krótki czas realizacji, ale także z uwagi na niezwykle śmiały przebieg. Dzięki temu dukt niemal od razu zyskał wielką sławę. Droga biegnie zgodnie z linią skalnych ścian, a stałe nachylenie to 4-6% .

Nad wodami Jezior Garda

W 1989 roku otwarto nowy odcinek drogi krajowej pomiędzy Limone sul Garda a Riva del Garda, i tym samym Strada del Ponale została zamknięta, a swoje nowe życie, jako szlak turystyczny rozpoczęła w 2004 roku. Dziś jest jednym z najbardziej poszukiwanych i pożądanych szlaków turystycznych (dlatego odpuściliśmy go sobie podczas pobytu w długi weekend majowy i przeszliśmy go w grudniu).

Widok na Strada Ponale

Wyruszając na szlak najlepiej zaparkować auto na jednym z parkingów w centrum Riva del Garda. Po znalezieniu miejsca kierowaliśmy się na plac Piazza III Novembre, a następnie na Piazza della Catena, skąd promenadą wędrowaliśmy wzdłuż drogi krajowej, mając po lewej stronie wody jeziora Garda.

Początek wędrówki
Jezioro Garda

Pokonaliśmy kilka schodów i zgodnie z wyraźnymi oznaczeniami przeszliśmy na druga stronę „krajówki”. Tutaj zaczyna się szlak, czyli stara droga z XIX wieku. Minęliśmy 2 pierwsze tunele, na trasie jest ich 8, i po około kilometrze dotarliśmy do fortyfikacji Tagliata del Ponale. Obiekt wybudowany był przez wojska austro-węgierskie w latach 1904-1918. Dalsza wędrówka to spektakularne widoki na jezioro.

Początek wędrówki
Początek wędrówki
Pierwsze tunele
Pierwsze widoki

Po około 30 minutach marszu minęliśmy szlak nr 405, odbijający w prawo na Cima Capi. Strada del Ponale zbliżyła się jeszcze bardziej do brzegów jeziora, a nachylenie osiągnęło te wspomniane 6%. Nie zwracaliśmy jednak na to uwagi, ponieważ zmysły zajęte były podziwianiem wspaniałych pejzaży. Jezioro, góry i widoczna przed nami nitka drogi wcinającej się w pionowe skały.

Widoki
Widoki cd.

W jednym z tuneli znajduje się pomnik pomysłodawcy i wizjonera Giacomo Cis.

Pomnik Giacomo Cis

Niespiesznie wędrując, dotarliśmy do restauracji Ristorante Belvedere, która 1. stycznia niestety była zamknięta. W kilka minut dotarliśmy do skrzyżowania Zeta del Ponale i przy drogowskazie skręciliśmy w lewo, w kierunku Pregasina. Przeszliśmy przez most na potoku Torrente del Ponale i dotarliśmy do kolejnego skrzyżowania szlaków. Chwilę zastanawialiśmy się którędy iść dalej. Po rozeznaniu w sytuacji, skręciliśmy w prawo na wybrukowaną, stromą mulatierę. Na tym krótkim odcinku nabraliśmy wysokości, dotarliśmy do wypłaszczenia terenu i minęliśmy starą rozdzielnię elektryczną Biacesa.

Mulatiera po opuszczeniu powietrznej ścieżki
Mulatiera po opuszczeniu powietrznej ścieżki
Łagodne dolinne krajobrazy

Krajobrazy nieco się zmieniły, bo zamiast jeziora widzieliśmy spokojną, jakby trochę uśpioną i cichą dolinę. Kolejny fragment to kilkaset metrów wzdłuż asfaltowej drogi łączącej Valle di Ledro z Pregasiną. Tutaj zalecana uwaga ze względu na obecność ruchu samochodowego. Szlak szybko opuścił asfalt i mostem przeprowadził nas na drugą stronę potoku Torrente Ponale. Dalej poszliśmy w prawo, w kierunku Riva del Garda. Wygodna droga, zakosami sprowadziła nas na skrzyżowanie Zeta del Ponale, na którym już dzisiejszego dnia byliśmy. Resztę drogi już znacie.

Droga powrotna
Droga powrotna
I jeszcze widok na Arco

W naszej opinii Strada del Ponale to wspaniały, widokowy szlak oferujący niezapomniane panoramy oraz pokazujący wizjonerskie i odważne pomysły włoskich architektów, inżynierów, budowniczych. Uważamy, że bedąc nad Jeziorem Garda koniecznie trzeba się tam wybrać. Jak to jednak zwykle bywa, każdy kij ma dwa końce. W tym przypadku, z jednej strony fantastyczne pejzaże, z drugiej zaś ogromna popularność i tłumy turystów w sezonie. Co możemy powiedzieć – jedźcie tam w zimie. Będąc nad Jeziorem Garda na przełomie grudnia i stycznia trafiliśmy na cudną pogodę, a co za tym idzie w spokoju przeszliśmy oblegane szlaki takie jak ten właśnie opisany czy prowadzący na fenomenalny punkt widokowy Punta Larici.

PRAKTYCZNIE:

  • start wycieczki z parkingu w centrum Riva del Garda, dalej promenadą i przy Piazza della Catena pojawiają się widoczne drogowskazy
  • całość trasy to szutrowa, wygodna i bezpieczna droga, maksymalne nachylenie to 6%
  • dystans:
  • na trasie nie ma źródeł wody i właściwie cały czas występuje słoneczna ekspozycja- odradzamy wędrówkę z psem w sezonie letnim
  • trasa jest bardzo popularna zarówno wśród piechurów jak i rowerzystów, w sezonie bardzo tłoczno
  • jeżeli szukacie noclegu nad Gardą to bardzo polecamy urokliwe apartamenty Residence Lena w Pranzo; miasteczko położone między Jeziorem Garda, a Jeziorem Tenno , w cichej i spokojnej okolicy

Loading